Απολογισμός της Προέδρου για το 2009 Σύλλογός μας τιμά τον Διονύσιο Σολωμό Οι Ολυμπιακοί Αγώνες και ο Απόδημος Ελληνισμός
Ο καιρός στην Ζάκυνθο |
|
||||
|---|---|---|---|---|---|
24 Aυγούστου, 2011
Ο Σύλλογος Απανταχού Αποδήμων Ζακυνθίων «Ο Ανδρέας Κάλβος» με την ευκαιρία της γιορτής του Αγίου Διονυσίου πολιούχου του νησιού μας και προστάτη όλων μας Εύχεται σε όλους τους Ζακυνθινούς όλου του κόσμου αλλά και σε όλους τους Έλληνες «Βοήθειά μας ο Άγιος» να μας χαρίζει πάντα υγεία και ευτυχία. Και κάποτε καλή αντάμωση στη Ζάκυνθο
Αγαπητοί Συμπατριώτες, μέλη του Συλλόγου μας και φίλοι. Οι Ζακυνθινοί παλιά, τότε που πήγαν σε άλλες χώρες, ένιωσαν την ανάγκη να ενωθούν και να φτιάξουν Συλλόγους για να βοηθηθούν στις δυσκολίες που αντιμετώπιζαν στην ξενιτιά. Οι Σύλλογοι αυτοί είναι ανάγκη να λειτουργούν ακόμη και σήμερα για να κρατούν ενωμένους τους μεγάλους και να αγκαλιάζουν και να ενώνουν τους νέους για να κρατηθεί ο Ελληνισμός της διασποράς. Τα χρόνια πέρασαν, οι συνθήκες άλλαξαν και μαζί τους άλλαξαν και οι ανάγκες των ξενιτεμένων ανθρώπων. Τώρα ήρθε η ώρα που έχουμε ανάγκη από ένα Σπίτι στην Πατρίδα για να μας περιμένει και να μας υποδέχεται τώρα που κουρασμένοι από τη ζωή γυρίζουμε για λίγο πάλι πίσω. Γι' αυτό αποφασίσαμε να φτιάξουμε ένα σπίτι, το σπίτι μας το οποίο θα ονομάσουμε : "Το Σπίτι του Ζακυνθινού του Κόσμου - Ο Άγιος Διονύσιος" Το σπίτι που θα είναι για μας και τα παιδιά μας. Το σπίτι που θα είναι πάντα ανοικτό στην πατρίδα και θα μας περιμένει, που θα καταλαβαίνει τις ανάγκες μας, διότι εμείς που φύγαμε από τον τόπο μας και γυρίσαμε όλο τον κόσμο έχουμε ανάγκη να μας καταλαβαίνουν. Το σπίτι που θα μας δέχεται, θα μας βοηθάει όλους μας, αλλά και αυτούς που έως τώρα δεν μπορούσαν να γυρίσουν στην πατρίδα. Το σπίτι που θα αγκαλιάζει τα παιδιά μας, θα τα φιλοξενεί, θα τα διδάσκει την ιστορία, τη μουσική, και την κουλτούρα μας και θα τους εμπνέει την αγάπη προς το νησί μας. Γι' αυτό αποφασίσαμε μαζί με τις ΘΕΡΜΕΣ ΕΥΧΕΣ μας και τα ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ για το ΠΑΣΧΑ που σας στέλνουμε όλοι μας μέσα από την ψυχή μας από τη Ζάκυνθο, να σας ζητήσουμε και τη βοήθειά σας. Ότι μπορεί ο καθένας. Είμαστε πολλοί! και λίγο ο καθένας μας θα βοηθήσει! φασούλι το φασούλι γεμίζει το σακούλι. Έτσι έλεγαν παλιά και είχαν δίκιο. Όλες οι παλιές παροιμίες είναι σωστές. Ελπίζουμε λοιπόν ότι όλοι θα ανταποκριθούμε σε αυτό το κάλεσμα και θα βοηθήσουμε. Μπορείτε να μας στείλετε μια απλή επιταγή στο όνομα: Το Σπίτι του Ζακυνθινού του Κόσμου Στέλλα Κωστή Λαγανά 400 Μουζάκι Ζάκυνθος Τ.Κ. 29092 ή να καταθέσετε χρήματα στον τραπεζικό λογαριασμό με στοιχεία: Τράπεζα: Τράπεζα Κύπρου (κατάστημα Ζακύνθου) I.B.A.N.: GR1607300920000000028892296 SWIFT: BCYPGRAA . Για την προσφορά σας, θα λάβετε απόδειξη στη γλώσσα που σας χρειάζεται για να αφαιρέσετε το ποσό αυτό από την εφορία σας. Μην ξεχάσετε να μας ενημερώσετε εάν έχετε Email ή Fax για να μπορούμε να επικοινωνούμε μαζί σας. Μπορείτε να επικοινωνείτε μαζί μας στα: Email info@zakynthosapodimoi.org Fax 0030 26950 52387 Σας ευχαριστούμε πάρα πολύ. Επίσης, σας στέλνουμε μπογιά και αυτοκόλλητα, από την πατρίδα, να στολίσετε τα Πασχαλινά σας αυγά και… Σας ευχόμαστε όλοι μας μέσα στην καρδιά μας, ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ - ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ και γρήγορα να σας δούμε στην πατρίδα. Η πρόεδρος Στέλλα Κωστή Αγαπητοί συντοπίτες Ζακυνθινοί. Μαζί με τις ευχές μου για το ΠΑΣΧΑ για Χαρούμενες και Ευτυχισμένες Γιορτές, επιθυμώ να σας γράψω λίγα λόγια για το Σύλλογο και τα όνειρα μας. Τη χρονιά που πέρασε ο Σύλλογός μας συνέχισε την πορεία προς το σκοπό που έχει ταχθεί. Εφέτος βάλαμε σκοπό με τη νέα χρονιά να αρχίσουμε να φτιάξουμε το σπίτι των Αποδήμων Ζακυνθίων. Επίσης ξέρουμε ότι, υπάρχουν αδέλφια μας ξενιτεμένα που αν και εδούλεψαν πολύ σκληρά στην ξενιτιά, η ζωή με τα εμπόδια της και τις ατυχίες της τα έφερε έτσι που σήμερα στη δύση της ζωής τους να μην μπορούν να επισκεφτούν την πατρίδα τους, διότι δεν έχουν πού να μείνουν. Το ίδιο ίσως και περισσότερο σπουδαίο είναι και για τα παιδιά μας, που είναι στην ανατολή της ζωής τους και τα οποία θα επωφεληθούν και αυτά από το έργο αυτό. Ζητάμε λοιπόν από σας που μπορείτε να βοηθήσετε. Εσείς που ξέρετε πώς αισθάνεται κάποιος μακριά απ' την πατρίδα του, όταν μάλιστα ξέρει ότι δεν μπορεί να γυρίσει ποτέ ποια πίσω, να μας βοηθήσετε να κάνουμε αυτό το όνειρο πραγματικότητα και να δώσουμε και σ' αυτούς τους ανθρώπους αυτή τη μεγάλη χαρά και ευτυχία. Να μπορέσουν κάποια μέρα να γυρίσουν έστω και για λίγο στην πατρίδα. Εγώ με τη σειρά μου ως Επίτιμος Πρόεδρος του Συλλόγου και ένας από τους Εμπνευστές αυτής της τόσο σημαντικής ιδέας, θα ήθελα να παροτρύνω άτομα, οργανισμούς, επιχειρήσεις, εταιρείες κ.λπ. να συμβάλλουν στην πραγματοποίηση αυτού του σκοπού. Για οποιαδήποτε ποσό που θα έχετε την ευχαρίστηση να προσφέρετε γι' αυτό το σκοπό, θα σας στείλουμε απόδειξη στην γλώσσα που σας χρειάζεται για να μπορέσετε να την χρησιμοποιήσετε στη φορολογική σας δήλωση. Με εκτίμηση Διονύσιος Λάππος
Πως και γιατί ιδρύθηκε ο σύλλογός μας
Όταν μπαίναμε στο καράβι, τότε, για να πάμε στην ξενιτιά, γυρίζαμε δακρυσμένοι, κοιτάζαμε τη Ζάκυνθο, την αποχαιρετούσαμε μ΄ έναν κόμπο στο στήθος, με την ελπίδα μιας καλλίτερης ζωής και την αβεβαιότητα αν θα γυρίζαμε ποτέ πάλι πίσω, σε αυτό το νησί που μας γέννησε, μας μεγάλωσε, αλλά δεν μπορούσε πλέον να μας κρατήσει. Ανοίγαμε τα φτερά μας για μια καλύτερη ζωή. Για μας, τις οικογένειες μας και όλους τους γύρω μας. Στις δεύτερες πατρίδες μας μεγαλουργήσαμε. Ο κάθε ένας από εμάς έγραψε μια μικρή ιστορία. Περάσαμε πολλά, αλλά νομίζω, ότι όλοι μας, είμαστε ευχαριστημένοι με την απόφαση που πήραμε τότε.. Κάναμε καλές οικογένειες, μεγαλώσαμε και μορφώσαμε καλά παιδιά, που αυτά με τη σειρά τους σήμερα μας χαρίζουν καλά εγγόνια. Κάναμε περιουσίες, βοηθήσαμε τις οικογένειες μας. Βοηθήσαμε την πατρίδα. Κρατήσαμε την ελληνικότητά μας, την μεταδώσαμε στα παιδιά μας και την διατυμπανίσαμε παντού. Είχαμε πάντα άσβεστη μία μικρή ελπίδα, που μας έδινε κουράγιο να προχωράμε. Την ελπίδα ότι κάποτε θα γυρίσουμε πάλι πίσω. Η ελπίδα αυτή μαζί με την υπερηφάνεια μας, μας έδινε πάντα το θάρρος και την παλικαριά, να αντιμετωπίσουμε τις δυσκολίες της ζωής με ψιλά το κεφάλι. Διότι πρέπει να παραδεχτούμε, αυτό που όλοι ξέρουμε, ότι συναντήσαμε πολλές και μεγάλες δυσκολίες στους νέους τόπους που βρεθήκαμε. Τα χρόνια πέρασαν. Τα πράγματα άλλαξαν. Φτάσαμε λοιπόν στις μέρες μας. Η ζωή όπως είπαμε έχει αλλάξει και οι συνθήκες έχουν αλλάξει. Σήμερα μπορούμε να επικοινωνούμε με τα τηλέφωνα, τα Fax, τα E mail, αλλά και να ταξιδεύουμε πολύ πιο εύκολα. Έφτασε λοιπόν η εποχή που μας χρειαζόταν ένας σύνδεσμος , μια βοήθεια, ένας σύλλογος. Για να μπορούμε να βρισκόμαστε, να επικοινωνούμε, να συζητάμε, να λέμε τις ιστορίες μας, τις χαρές μας, τις λύπες μας. Κάτι το δικό μας, το ιδιαίτερο. Έφτασε λοιπόν η ημέρα, μετά από πολλές συναντήσεις, συζητήσεις και ενέργειες και γεννήθηκε ο σύλλογος μας. Πολλοί ήταν αυτοί που βοήθησαν στην ίδρυση του, επώνυμη και ανώνυμη. Πάντα οι ανώνυμη είναι οι πιο σπουδαίοι. Γεννήθηκε λοιπόν ο Σύλλογος Απανταχού Αποδήμων Ζακυνθίων "Ανδρέας Κάλβος" στις 7 Ιουνίου 1998. Ονομάσθηκε "Ανδρέας Κάλβος", διότι, όπως και κάθε ένας από εμάς, έτσι και ο Ανδρέας Κάλβος, γεννήθηκε στη Ζάκυνθο και η ζωή τα έφερε έτσι, που έφυγε και αυτός και έζησε και μεγαλούργησε στην ξενιτιά. Ο Σύλλογός μας ονομάσθηκε επίσης έτσι, διότι εμείς οι απόδημοι έχουμε πάντα τον Ανδρέα Κάλβο, σαν ένα από τα πρότυπα μας. Το περίφημο "Θέλει Αρετή και Τόλμη η Ελευθερία", που είπε, μας ακολουθεί πάντα, στα πέρατα της γης. Μας γεμίζει με υπερηφάνεια και οδηγεί τα βήματά μας προς την αρετή. Μας κάνει πάντα να τολμάμε για το καλύτερο, γεμίζοντας τα στήθη μας με υπερηφάνεια για την καταγωγή μας. Ο σύλλογός μας έχει σκοπό να βοηθάει και να υποστηρίζει όλους τους Ζακυνθινούς του κόσμου να γνωριστούμε μεταξύ μας. Να φέρει σε επικοινωνία αυτούς που γύρισαν, με τους λιγότερο τυχερούς, που δεν μπορούν εύκολα να ταξιδέψουν. Να βοηθήσει, με κάθε τρόπο και με κάθε πληροφορία η ενέργεια, κάθε έναν από εμάς. Να στείλουμε έναν χαιρετισμό η μια πληροφορία, από τη Ζάκυνθο, σε αυτούς που είναι σκορπισμένοι ανά τον κόσμο και θέλουν να μάθουν η να ακούσουν κάτι από εμάς, που είμαστε εδώ, κάτι από την παρτίδα. Πρέπει να μπούμε στην Ζακυνθινή κοινωνία, γιατί έτσι θα βοηθήσουμε αυτούς που μας χρειάζονται. Εμείς λοιπόν που καταφέραμε και γυρίσαμε και καθόμαστε τον πιο πολύ καιρό εδώ , σας υποσχόμαστε ότι θα προσπαθήσουμε, με κάθε θυσία και χωρίς να υπολογίσουμε κόπο, αλλά πάντοτε με αγάπη και τρυφερότητα, να κρατήσουμε το Σύλλογό μας σαν κόρη οφθαλμού. Για να υπάρχει πάντα ένας σύνδεσμος, ένας κρίκος, που θα μας ενώνει όλους και θα μας βοηθάει, όπου και να βρισκόμαστε Τα σπουργίτια, οι Ζακυνθινοί. Η πρόεδρος Στέλλα Κωστή |
|||||
|
|
|
